Als je ‘koelopslagrekken’ hoort, denken veel mensen aan eenvoudigweg versterkte versies van conventionele magazijnstructuren. Dit is de eerste en meest voorkomende misvatting. In feite is het verschil fundamenteel. Hier werkt niet alleen metaal, maar een hele reeks eisen: constant min, agressieve vochtige omgeving, condensatie, thermische vervorming, gewichtsbeperkingen door isolatie. Een fout bij het kiezen van een materiaal of coating, een misrekening in de belasting - en na zes maanden krijg je te maken met corrosie, verzakkingen of erger nog: een ongeval. Ik heb gevallen gezien waarin een klant geld probeerde te besparen door gewone planken met extra verf te installeren. Het resultaat is roestige strepen en vervormde balken na de eerste winter.
Het eerste wat je tegenkomt is de keuze voor staal. Niet elke ?galvanisatie? zal doen. Onder normale omstandigheden werkt een zinklaag. Maar in een koelkast, vooral bij frequente ontdooicycli, fungeert condensatie als een elektrolyt. Je hebt staal nodig met een bijzondere samenstelling en, cruciaal, met de juiste manier van verzinken. Vaak wordt gebruik gemaakt van de methode van thermisch verzinken van het gehele profiel, en niet alleen van afgewerkte onderdelen. Het is duurder, maar de naden en sneden zijn beschermd. We hebben ooit een project gedaan voor een groot distributiecentrum bij -28°C. De klant had in eerste instantie behoefte aan een budgetoplossing. Wij werden overgehaald om naar een proefruimte te gaan met verschillende coatings. Een jaar later was het verschil duidelijk: de gebruikelijke coating was hier en daar afgebladderd, maar de thermisch verzinkte stellingen stonden als nieuw.
Het tweede punt houdt rekening met lineaire expansie. Metaal “krimpt” in de kou. Als u alle verbindingen berekent zoals bij een gewoon magazijn, kunnen er spanningen en losraken van bevestigingsmiddelen optreden. Daarom worden niet-starre verbindingen of technologische hiaten vaak in knooppunten gelegd. Dit is niet wat zichtbaar is in de catalogus, maar zonder dit is er een risico.
En ten derde - anticondensatiecoatings. Het is niet alleen verf. Dit zijn meerlaagse systemen die de vorming van condensdruppels op het oppervlak van het rack zelf voorkomen. Anders druppelt er water op het product of op de vloer, waardoor er ijs ontstaat. Dergelijke coatings zijn meestal mat, met een ruwe structuur. Het gebruik ervan is sterk afhankelijk van de specifieke bedrijfsmodus van de koelkamer.
Berekening van belastingen voorstellingen voor gekoelde magazijnen- een aparte discipline. Naast het gewicht van de pallets moet u rekening houden met het gewicht van het ijs dat zich op de constructies zelf kan vormen als het ventilatiesysteem niet goed werkt. Plus dynamische belastingen van vorkheftrucks. Heftrucks gedragen zich anders in de kou: de hydrauliek wordt dikker en de manoeuvreerbaarheid neemt af. Het kan voorkomen dat de bestuurder de pilaar vaker raakt. Dit betekent dat een grotere veiligheidsmarge en een betere bescherming van de stellingen op het lagere niveau nodig zijn.
Het moment van installatie is erg belangrijk. De rekken moeten worden geïnstalleerd VOORDAT de koelunits op volle capaciteit worden gestart. Werken met metalen onderdelen bij -25°C is een marteling voor installateurs en een risico voor de kwaliteit van de montage. Mijn handen worden gevoelloos, de bouten zijn niet te bereiken. Ik sta er altijd op dat de montage bij een positieve temperatuur plaatsvindt, en dan is de camera al “bevroren”. Dit staat in het contract vermeld als een verplichte voorwaarde.
Een andere nuance is de fundering en bevestiging aan de vloer. De vloer in het koelgedeelte is een meerlaagse cake met thermische isolatie. Racks “blind” bevestigen is onmogelijk, u kunt de hydro- en dampremmende laag beschadigen. Je hebt nauwkeurige tekeningen van bouwers nodig en vaak speciale ankerbouten met thermische onderbreking om geen koudebrug te creëren.
Vroeger dachten we dat we voor kleine lage temperatuurkamers (zeg -18°C) standaard rekken met versterkte coating konden gebruiken. Eén project voor een visworkshop werd een les. Het was daar niet alleen koud, maar er zat ook een constant hoog zoutgehalte in de lucht van de producten. Na 8 maanden verschenen de eerste corrosieplekken op de rekken, hoewel de coating van hoge kwaliteit was. We moesten dringend roestvrijstalen systemen demonteren en installeren in de omgeving van het product. Nu vragen we altijd niet alleen naar de temperatuur, maar ook naar de specifieke kenmerken van het opgeslagen product: vis, vlees, groenten, ijs - elk heeft zijn eigen agressieve omgeving.
Er was ook een verhaal met een geautomatiseerd magazijn (shuttlesystemen) in een koelkast. De klant wilde een maximale opslagdichtheid. Alles werd berekend en geïnstalleerd. Maar ze hielden er niet volledig rekening mee hoe het smeermiddel in de shuttlelagers zich zou gedragen bij -30°C. Na de lancering begonnen de karren schokkerig te bewegen. We moesten dringend al het smeermiddel vervangen door een speciaal, cryogeen smeermiddel en de elektronica opnieuw configureren. Downtime was duur. Nu begint elk project met automatisering in de kou met overleg met de fabrikant van de apparatuur en een gedetailleerde analyse van de ‘winteromstandigheden’. specificaties voor elk onderdeel.
De productie van dergelijke gespecialiseerde rekken is geen stampen, maar een complexe technische oplossing. We hebben een fabriek nodig die de hele keten begrijpt: van ontwerp voor een specifieke omgeving tot installatie onder moeilijke omstandigheden. Bijvoorbeeld een bedrijf?Harbin Jusheng metalen structuur Manufacturing Co., Ltd.(Hun website ishttps://www.jshj.ru) richt zich sinds 2019 op de volledige cyclus. Ze verkopen niet alleen stellingen, maar ontwerpen, produceren en onderhouden verschillende systemen, waaronder systemen die nodig zijn voor koelopslag. Het is belangrijk dat ze hun grote productie in Harbin hebben (20.000 m²), en het klimaat daar is, op zijn zachtst gezegd, niet zuidelijk. Dit betekent dat het testen van materialen op vorstbestendigheid voor hen geen abstracte theorie is, maar een dagelijkse realiteit.
Wat mij aanspreekt aan de aanpak van zulke gespecialiseerde fabrieken is hun bereidheid om met niet-standaard taken te werken. Een koelloods is altijd niet-standaard. Hoogte, zones met verschillende temperaturen, gemengde vrachtstromen. We hebben een partner nodig die niet probeert een standaardcatalogus in te proppen, maar die de lay-out, de veiligheidsmaatregelen bij nultemperaturen en de logistiek in de kamer gaat uitzoeken.
Hun profiel vermeld opwww.jshj.ru, omvat een volledig assortiment - van handel tot complexe shuttlesystemen. Dit suggereert dat de engineeringpool in staat is verschillende soorten belastingen en configuraties te overwegen en te ontwerpen. Voor een koelmagazijn is dit van cruciaal belang: misschien heb je in de ene zone diepe rekken voor pallets nodig, in een andere zone stellingrekken voor dozen en ergens - draagarmstellingen voor lange artikelen. Een smalle fabrikant van één type structuur kan hier misschien niet mee omgaan.
Met als resultaat: kiezenstellingen voor gekoelde magazijnen, kiest u feitelijk niet voor apparatuur, maar voor een verzekering tegen verliezen van miljoenen dollars. Verliezen door schade aan goederen als gevolg van een ongeval, door stilstand van het magazijn, door reparaties in permafrostomstandigheden. Besparingen van 10-15% in de inkoopfase werken bijna altijd averechts.
Het belangrijkste advies dat ik na al die jaren en hard werken geef, is: zoek een fabrikant die veel vragen stelt. Over de temperatuur, over het product, over de laders, over het laadschema, over het kamerventilatiesysteem. Als ze u onmiddellijk een prijslijst sturen zonder dialoog, ren dan weg. Dit is een gebied waar vrijwel geen standaardoplossingen bestaan. Elk project is een nieuwe taak waarbij we moeten balanceren tussen kosten, betrouwbaarheid en de specifieke kenmerken van de zeer koude die zijn eigen regels dicteert aan elk radertje in dit systeem.
En ja, vraag altijd een monsterlevering of proefmonster aan voor uw daadwerkelijke project. Laat het een paar maanden zitten. Het is beter om een potentieel probleem in één rack te zien dan in het hele magazijn. Dit is een geval waarin overdreven voorzichtigheid de enige verstandige strategie is.
